Współczesny zakład zajmujący się obróbką metalu rzadko opiera produkcję na jednym rodzaju obrabiarki. Poszczególne detale wymagają toczenia, frezowania, wykonywania otworów, szlifowania czy precyzyjnego wykańczania powierzchni. Nowoczesny park maszynowy CNC tworzy zespół urządzeń o różnych możliwościach, które uzupełniają się na kolejnych etapach procesu technologicznego.
Spis treści
Tokarki i frezarki – podstawa obróbki CNC
Do najczęściej wykorzystywanych obrabiarek należy tokarka CNC. Sprawdza się przede wszystkim podczas wykonywania elementów obrotowych, takich jak wałki, tuleje, pierścienie czy części gwintowane. Sterowanie numeryczne umożliwia zaprogramowanie kolejnych operacji i zachowanie dużej powtarzalności również przy produkcji seryjnej.
Drugim ważnym elementem parku maszynowego jest frezarka CNC, wykorzystywana do obróbki płaszczyzn, rowków, kieszeni, otworów oraz bardziej skomplikowanych kształtów. Coraz większe możliwości dają centra wieloosiowe, w których narzędzie może docierać do detalu z kilku stron. Ogranicza to liczbę jego ponownych zamocowań i pozwala realizować złożone operacje na jednej maszynie.
Nie tylko toczenie i frezowanie
W zależności od profilu produkcji park maszynowy może obejmować również wiele innych urządzeń. Szlifierki CNC pozwalają uzyskać dużą dokładność wymiarową i odpowiednią jakość powierzchni, dlatego często pojawiają się na końcowych etapach obróbki.
W narzędziowniach i przy produkcji skomplikowanych części stosowane są także elektrodrążarki. Obróbka elektroerozyjna umożliwia kształtowanie materiałów przewodzących prąd w miejscach, w których tradycyjne skrawanie byłoby trudne lub niewystarczająco precyzyjne.
W przypadku dużych i ciężkich komponentów potrzebne mogą być z kolei wytaczarki albo obrabiarki wielkogabarytowe. Osobną grupę tworzą systemy laserowe wykorzystywane m.in. do znakowania, grawerowania czy obróbki powierzchni.
Coraz więcej operacji na jednej maszynie
Rozwój CNC sprawia, że granice pomiędzy poszczególnymi rodzajami obrabiarek stają się mniej wyraźne. Nowoczesne centra mogą łączyć toczenie i frezowanie, pracować w pięciu osiach, automatycznie zmieniać narzędzia lub współpracować z systemami paletyzacji.
Ma to duże znaczenie przy bardziej złożonych detalach. Im więcej operacji można przeprowadzić bez zdejmowania elementu z maszyny, tym mniejsze ryzyko błędów
